Dit is mijn kerstgedachte voor 2017 en mijn gebed voor 2018: sola caritas. Uit de geschiedenis van de kerk kennen we een paar woorden Latijn die kernachtig aangeven waar het om gaat in het christelijk geloof: sola fide, sola gratia, sola scriptura… Het is alleen door het geloof, alleen door genade en alleen door de schrift. Ik zou daar graag aan willen toevoegen: sola caritas.

‘God is liefde,’ schrijft de apostel Johannes. Er bestaan verschillende vormen van liefde en je hebt er diverse woorden voor. Het Griekse woord dat Johannes gebruikt is ‘agapè’ en in de vertaling in het Latijn lezen we: ‘Deus caritas est’. Gods liefde is een actieve, schenkende liefde. Gods caritas staat aan de wieg van liefdadigheid. Denk aan het Engelse woord ‘charity’.

God is liefdadig voor ons. Hij toont ons zijn liefde in zijn daden. Het meest wonderlijk, persoonlijk en intiem door Jezus Christus. God heeft er voor gezorgd dat Maria zwanger werd en dat zijn Zoon mens is geworden. Jezus Christus heeft onze zonde en ellende op zich genomen om ons er van af te helpen. Hij was door ontferming bewogen, waarschuwde voor de greep van het kwaad, sprak over Gods nieuwe wereld en genas mensen zowel lichamelijk als geestelijk. Hij heeft geleefd, is gestorven en opgestaan uit de dood. We worden alleen gered door liefde. Deus caritas est.

Gods liefde verbindt en overwint. Gods liefde verandert en inspireert. Het zet aan tot liefde voor je medemens. Gods liefde is zuiver en ongewoon. Gods liefde is onbaatzuchtig, onvoorwaardelijk en kent geen kleine lettertjes. Gods liefde is niet sentimenteel, wel gevoelig. Ze is niet soft, wel kwetsbaar. Ze komt op voor het recht van de kwetsbaren en is bedreigend voor wie oneerlijk is. Ze is niet kwetsend of kleinerend, maar helend en vernieuwend. Ze geeft niet op en gaat niet voorbij, maar blijft. Ze is dapper, nuchter en bewonderenswaardig. Daarom wens ik dat iedereen Gods liefde mag ontvangen èn doorgeven. Sola caritas!

 

(overweging bij 1 Johannes 4: 7-12, 25 december 2017)