Op straat

Een van de meest gestelde vragen die ik krijg is: “where are you come from?” Ik zeg dan trots: “from the Netherlands” “Ah Amsterdam!” “yes exactly” Ja ik val wel op hier in Nepal, dat komt vooral door mijn witte huid en blonde haren. Mensen staren je echt letterlijk aan, ik word bekeken van top tot teen en dit alles uit goede bedoelingen hoor, ze zijn alleen maar geïnteresseerd in je. Een witte huid is hier het schoonheidsideaal, hoe witter hoe mooier. Maar doordat ik erg bekeken wordt, kan het zo ongemakkelijk worden dat ik echt zo’n zenuw lachje krijg…

Ik en een huisgenootje liepen door een populaire wijk van de stad; Thamel. En ook daar worden we 100 en 1 keer aangesproken met de vraag waar we vandaan komen en of we ook iets willen kopen op staat. Je wend er wel snel aan dat je hier niet echt kan door lopen op straat maar steeds tegengehouden wordt. Totdat er een lange witte man ons aanspreekt en vraagt: “Hi how are you? Where are you come from?” “From the Netherlands” Zeggen we. “Dacht ik het al,” roept hij blij uit. Dat is leuk ook een Nederlander! Na even gekletst te hebben vroeg ik aan hem: “maar wat brengt jouw hier in Nepal?” Wat ik nu ga vertellen dat is bijna niet te geloven. Even krijg ik mijn twijfels maar goed ik laat hem uitspreken… “Ik doe hier een studie Nepalees,” verteld hij me. Ik vraag waarom, Nepalees dat is echt een hele lastige taal! “Ja, want ik ben evangelist ik geef hier evangelisatie in Nepal en ik blijf hier waarschijnlijk wonen.” Ik vertel hem dat ik ook christelijk ben en binnenkort met een dominee uit Nepal heb afgesproken om naar zijn kerk te gaan. Uit zijn enthousiasme begint hij helemaal vragen te stellen en tips te geven over internationale kerken hier in de stad Kathmandu. Ik kon uit zijn enthousiasme en manier van praten al merken dat hij echt gemaakt is voor dit “vak”! Toch knap dat hij in zo’n boeddhistisch en hindoeïstisch land als Nepal het evangelie over Jezus rond brengt!

De kerk

Op 9 maart mocht ik de kerk in Nepal bezoeken! Zaterdag is het in Nepal weekend, dat betekent dat er op de zaterdagmorgen een kerkdienst was in de stad. Voordat ik de kerk bezocht had ik contact met een dominee. We hadden op een plek afgesproken waar hij me zou oppikken om vervolgens met zijn auto naar de kerk te rijden. (Nepalese mensen hebben vaak alle tijd en staan dus nooit op tijd. Dat betekent dat je altijd zo een half uur kan wachten op iets. Dat is helemaal niet kwaad bedoeld maar ze zijn gewoon heel vaak te laat. We noemen dit Nepali Time.) Na een beetje Nepali time kwam hij met zijn vrouw op de afgesproken plek. We moesten een half uur rijden naar de kerk. Het gesprek liep erg vlot, hij en zijn vrouw konden prima Engels. De dominee vertelde me dat we naar een andere kerk zouden gaan omdat er een speciale dienst zou zijn. Dus ik was wel erg benieuwd naar waar ik terecht zou komen.

Bij de kerk aangekomen waren er nog twee wat oudere echtparen die ook voor het eerst de kerk in Nepal bezochten, zij kwamen uit Engeland en reisden veel af naar Nepal voor hun werk. Mijn eerste indruk van de kerk was heel positief! Het zag er mooi uit, er waren genoeg stoelen, airco, podium en muziekinstrumenten! Er stonden ongeveer 50 stoelen in de kerk en dat is ongeveer net zo veel als het aantal leden van de kerk. De kerkdienst begon met een lied wat gezamenlijk met een koor gezongen werd. Ze hadden lyrics op de beamer in Nepalese symbolen, ik kon dus niet mee zingen maar het klonk wel erg vrolijk!

De grootste gedeelte van de kerkdienst werd verteld in het Nepalees, bepaalde momenten werd het vertaald naar het Engels. Juist het moment dat ik even niet oplette stonden ineens de twee echtparen van Engeland op. Ik vraag: “What is happening?” “We have to come on stage” Oh ik moet naar voren! Beter opletten Rianne… Daar stonden we dan met z’n 5en. De dominee die mij mee nam naar de kerk verwelkomde ons persoonlijk, hij vertelde in het kort wat ons naar Nepal bracht. We kregen een sjaal om onze hals als bedank dat we naar hun kerk zijn gekomen. De mensen in de kerk gaven ons applaus en we mochten weer gaan zitten. Het wordt dus echt heel erg gewaardeerd dat je naar hun kerk komt! Bijzonder om mee te maken.

8 maart was het National Women day, dat wordt in Nepal echt gezien als een feestdag. De thema van de dienst was: National women day and trusting God in difficult times. De overdenking werd gehouden door een vrouw uit India. Zij sprak Engels en elke zin wat zij zei werd direct in het Nepalees vertaald. De overdenking duurde iets meer dan één uur.

Er werd één collecte gehouden in de kerk, ik bedacht me echt wat is normaal wat je erin stop? Even spieken wat de anderen erin deden. Maar nee iedereen hield het geld zo uit de portemonnee dat je er echt niks van zag. Vervolgens verfrommelde iedereen het papiertje in zijn handpalm en wanneer de collecte zak langs kwam deden ze hun hele hand + pols in de zak en lieten ze hun geld vallen. Waarom ze dat doen? geen idee…

Na 2.5 uur was de kerkdienst voorbij, we sloten de ochtend/middag af met Nepalese snacks op het grasveld voor de kerk. Ook hier blijft iedereen even plakken om met elkaar te kunnen praten. Ik ben blij dat ik dit heb mogen ervaren het was erg interessant, leuk, gezellig en leerzaam.

U kunt mijn verhalen volgen op Facebook

Ik heb meerdere verhalen geschreven over de leefomstandigheden, mijn werk en cultuurverschillen dit staat op mijn Facebook pagina. Mijn berichten staan openbaar, maar wilt u niks missen? dan kunt u bevriend met mij worden! 🙂  Hebt u geen facebook? Misschien kunt u mee kijken bij vrienden op hun pagina.

Lieve Nepalese Groetjes,

Rianne Tamminga

Namasté