‘Laten we kijken naar wat ons verbindt, niet naar wat ons scheidt.’ Dit is een veel gehoorde en wat mij betreft ook een sympathieke uitspraak. Toch ontkomen we er niet aan om ook oog te hebben voor onderlinge verschillen en daar onze weg in te vinden. Zijn die verschillen een reden om als christelijke gemeenschappen gescheiden op te trekken of niet? Verscheidenheid biedt ook kansen en overeenkomsten zijn niet altijd geweldig. Belijden we niet dat ‘wij allen in zonde zijn ontvangen en geboren’? Als dat ons niet verbindt…?!

https://www.youtube.com/watch?v=7m544dDZSAs&feature=youtu.be