Aan het begin van de Goede Week was er gedoe bij een kerk op Urk en in Krimpen aan de IJssel. Journalisten werden getrapt en van de sokken gereden op de parkeerplaats van de kerk. Volgens mij puur een uiting van frustratie. Helemaal verkeerd natuurlijk, heel triest en onverstandig. Maar erg veel medelijden heb ik eerlijk gezegd niet met die journalisten. Je kan het er ook naar maken en daarna ‘moord en brand’ roepen.

Wat ik persoonlijk erger vind is het besluit om de kerken weer open te doen en de redenering daar achter. In De Stentor van 28 maart zegt scriba Van Haaften van de Sionskerk op Urk: ‘Er zijn christenen die water bij de wijn doen en niet fysiek samenkomen, maar mensen die de Heere Bijbelgetrouw willen dienen, kunnen niet anders dan naar Gods huis gaan. God heeft zich geopenbaard met zijn woord en zich zo bekendgemaakt aan de mensen. In dat woord staat eenvoudig wie God is en hoe hij gediend wil worden. Eén van de zaken die hij vraagt, is dat wij samenkomen. Letterlijk samenkomen. Dat zie je wereldwijd.’

Daar ben ik het niet mee eens en ik vind het triest om te lezen. Alsof alle christenen die niet fysiek samenkomen water bij de wijn doen. Alsof zij de Bijbel niet serieus nemen. Alsof je God alleen kan dienen door met een groot aantal gelovigen in de kerk een eredienst te houden. Alsof er geen huisgemeenten voorkomen in de Bijbel en nog steeds overal in de wereld. Alsof de beide gemeenten op Urk en in Krimpen aan de IJssel niet tot voor kort zelf ook andere afwegingen maakten! Onze broeders en zusters daar bedoelen het vast goed, maar zo komt het niet op me over.

Veel mooier vind ik de reactie van Marco van der Straten van de Evangelische Omroephttps://visie.eo.nl/artikel/2021/03/klappen-uitdelen-bij-de-kerk