Een kleine dorpskerk kan van grote waarde zijn. ‘Doordat het een plek kan zijn waar mensen kunnen samenkomen, of ze nu gelovig zijn of niet,’ betoogt Jolanda Tuma in een boeiend artikel in dagblad Trouw van zaterdag 27 oktober.  ‘Doordat ze kan bijdragen aan de leefbaarheid in het dorp,’ zegt Jacobine Gelderloos in de populaire versie van haar recente promotieonderzoek. Twee soortgelijke berichten die me aan het denken zetten en positief stemmen. Het leuke van het laatstgenoemde onderzoek is dat het dorpskerken in Schildwolde, Overschild, Hellum en Noordbroek als casestudy onder de loep neemt.

In tijden van ‘religieus analfabetisme en kerkelijke verlegenheid’, kan je makkelijk de moed verliezen. Je gaat je focussen op overleven of slaat druk aan het reorganiseren. Dit zijn valkuilen waar we niet in moeten trappen. Laten we als kerk doen waarvoor we geroepen zijn en onze plek innemen: bescheiden, dienstbaar, zelfbewust en dankbaar. Dan ziet de toekomst van de kerk op het platteland er misschien nog steeds niet rooskleurig uit, maar dat geeft niet. Alsof een rooskleurige toekomst ideaal is!

 

 

Nav. ‘De kerk is echt voor het hele dorp’ door Jolanda Tuma in Trouw

en ‘Sporen van God in het dorp’ door Jacobine Gelderloos