Zoeken, bidden

Als je in een nieuwe wijk begint, heb je geen enkele zekerheid dat er belangstelling voor het evangelie en voor de kerk is. Ik ben op zoek naar contact met mensen, om gesprekken te voeren die leiden tot meer contact. Ik zoek naar open deuren voor het evangelie: mensen die willen luisteren. En daarvoor bid ik voortdurend.

Wagenwijd

2018-11-06-18-31-22.jpgIn november ging er ineens een deur wagenwijd open. Op een dinsdagmiddag vond ik in de Pepperleafstraat een groepje kinderen die aan ’t spelen waren vóór een open garagedeur (dat was zeker een teken…!). Eén van hen riep mij. Ik herkende Obone: ik had hem in een andere straat ontmoet, en was al bij z’n huis geweest. Nu was hij in deze straat bij vriendjes aan het spelen!

Het is heel fijn als het contact met de één leidt tot contact met een ander. Dat heeft bij mannen ook al goed gewerkt. En nu bleek het bij deze kinderen ook een groot verschil te maken. Al keuvelend liepen ze met mij door de straat. Thato (9) troonde me mee naar haar huis en nodigde me uit om binnen te komen. Ik zei tegen haar ‘nee zeg, je moet geen vreemden binnen laten. Je kent mij niet eens!’ Maar het bleek dat haar vader thuis was. Ik kon aan hem uitleggen waarom ik in de buurt rondloop en met de kinderen praat. Hij had er geen probleem mee en bood zelfs aan om een paar leegstaande huizen voor mij op te zoeken, waar we eventueel een samenkomst zouden kunnen houden.

Na dit bezoekje liepen we terug naar de Pepperleafstraat. Toen het tijd was om te vertrekken, vroegen ze me: “Wilt u een ‘Sunday school’ met ons doen?”

Dus… Sunday school!

Hoewel ik zelf geen ervaring heb met kinderclubs (meestal doe ik catechisatie aan 12+ers; Rinette was heel goed met die kinderclub en heeft dat 9 jaar gedaan), liet ik me dat geen twee keer zeggen. Ik zie een groen lampje branden: open deur! Meteen maar morgen dan; laten we het ijzer smeden als het heet is.

2018-11-07-17-13-37.jpg
in de deuropening

Rinette gaf mij materiaal voor een les over de scheppingsdagen, en ik reed woensdagmiddag met een doos met knip-en-kleurwerkjes, viltstiften, lijm, scharen en klemborden naar de Pepperleafstraat.

De groep was gegroeid: ik telde 12 kinderen. Ik hoorde nieuwe, exotische namen. In plaats van de bekende Sothonamen Lerato, Lethabo en Tshepo, hoorde ik Tsonganamen: Rindzani, Xiluva (betekent: bloem; spreek uit: Sjieloeva), Tintsumi (=engel), Siyanda en Xuma. Er waren ook een paar jongetjes bij.

2018-11-07-17-13-59.jpg

Ik schreef hun namen op zodat ik iedereen bij de naam kan noemen; dat vind ik belangrijk.

Omdat Xuma en Rindzani in dit huis wonen, gingen ze binnen stoelen halen voor iedereen. het bleken er precies genoeg te zijn. En zo zaten we letterlijk in de open deur.

 

Donker

Ik vertelde het verhaal van de schepping, dag voor dag. Ik had plaatjes op m’n ipad gezet van het licht dat op de werelbol schijnt, zon-maan-en-sterren, een gladde oceaan, prachtige vogels, allerlei soorten fruit, en Adam en Eva. Omdat onze voorouders veel te vaak als blonde blanken afgebeeld worden, zocht ik een plaatje met een donkere huidskleur, de tint die je in het de Midden Oosten aantreft. Dat sprak aan. De groep van 12 en 9-jarigen en een enkele 6-jarige luisterde vol aandacht! Voor de 12-jarigen legde ik zo nu dan wat meer uit.

 

Daarna gingen we een werkje doen: ze mochten 7 cirkels inkleuren, voor elke scheppingsdag één. Toen dat klaar was, plakte ik er een papier met raampjes overheen. We gingen nog een keer door het scheppingsverhaal heen, en bij elke dag vouwden ze een raampje open. ‘Zo kun je het ook aan je ouders terugvertellen’ spoorde ik hen aan.

2018-11-15-17-44-36.jpg

Vol trots ging iedereen naar huis, en de eerste Sunday school in de Extensions was een feit.

Toen ik op het punt stond om te vertrekken, kwam Xuma’s moeder net thuis. Het is belangrijk om de ouders er meteen bij te betrekken, dus ik bedankte haar dat we de Sunday school hier konden houden. Ze was positief over deze aktiviteit. Geen spoor van wantrouwen tegen de Sothosprekende moruti die kinderen uit de Bijbel vertelt. Gelukkig maar.

Ik ben blij!

De weken erna deed ik de Sunday school nog twee keer. De hele groep was er weer. Ik stond helemaal paf! Toen was het tijd voor vakantie. ‘Kun je in februari terugkomen?’ Graag!

2018-11-15-17-56-12.jpg
Tintsumi en Xiluva

Nog een deur?

Ik sprak ook de moeder van één van de meisjes. Dat is mijn volgende stap: door de kinderen kan ik ook met een heleboel ouders in contact komen! Door de werkjes en de bijbelverhalen kan ik hun vertrouwen winnen. Heel belangrijk, want veel mensen houden de boot af omdat zoveel kerken hier misbruik maken van vertrouwen en geld. Wie weet hoe God een eenvoudige kinderclub in een garagedeur kan gebruiken.